Bu kitap bir duraklamadır. Sözcükler, mutlaka siyasi coğrafyaya ait olmayan, daha ziyade insan kozmografisine hitap eden beklenmedik yerlere ulaşıyor. Ülkeler insanlar hakkında konuşmak için sıçrama tahtasıdır. Ve her ne kadar gökler BarışO Tiren mavisi ve ağaçlara aşılanmış orkideler Rio de JaneiroBunlar, Guatemala ormanındaki bolluğun veya Meksikalı uyuşturucu kaçakçılarından yayılan şiddetin yolunu açabilecek turist olmayan bir rehber gibi bakışın ileriye doğru gittiği kişisel notlardır.
Roberto Gargarella insan hakları, demokrasi, siyaset felsefesi, anayasa hukuku, eşitlik ve kalkınma konularında uzmandır. Fotoğraf: Köstence Niscovolos
Bu kitap, hukukçu, sosyolog, doktor, profesör ve araştırmacının geri kalanıdır. Conicet Roberto Gargarella bu sefer akademininkinden farklı kelimelere zaman ayırıyor. Daha az resmi, daha ritmik ve aynı zamanda ayrıntılı, gözlemlerle ve gezi anılarıyla dolu Roma, Lima, Atina, Barselona, Karakas Ve Oslopek çok şehir arasında.
Seyahat durumu sırasında tarihçi, yeni mekanın işaretlerine dikkat ederek dolaşır: Aktiftir ve çevresinde olup bitenlere karşı duyarlıdır. Gargarella bir seyahat tarihçisi olmasa da, tüm duyularıyla orada olan birinin rahatlığına güvenmek için alet çantasını elinin altında bulunduruyor.
için başlangıç noktası dolambaçlı yol Sosyologun hikayesi, neredeyse yirmi yıl önce, bloglar çağında yazmaya başladığı bir blogdu ve belki de bu nedenle, bazı notlar yıllar öncesine (2008, 2009, 2011) dayandığı için, insan, eskisinden daha az hiper bağlantılı bir dünya okuyor. Bugün. Bu da hayal gücünü harekete geçirir ve analog olarak doğanların ön hafızalarını tazeler. Naber ve pandemi öncesi. Başka bir dünya.
2023 yılına kadar devam eden bu notların birçoğu, iş gezilerinde çizilen anlardan ya da ders sırasında yaşanan durumlardan kaynaklanıyor. Chicagobir kitabın sunumu, Paris'te bir konferans veya yerel liderler için bir seminer Pampa'yı aç ve hatta ilerici Latin Amerikalı hukukçuların açılışını yaptığı bir toplantıda bile Hugo Chavez bu arada, yazarı azarlıyor.
Gargarella'nın bir hukukçu, belki de bir meslektaşı olan okuyucusu bu kitabı okurken şunu düşünebilir: Biz konferans odasında onu beklerken doktorun ne yaptığına bakın.
Belki peçetelere yazılan notlardan doğmuş kısa metinler ve kültür ve siyaset üzerine düşünmeye zaman ayıran daha uzun notlar vardır. Bu, yazarın seyahat ederken kendisine iki Mallorquinas'ı servis eden garson hakkında konuşabileceği büyük bir kitaptır. Barselona ve İsrail'in ihtiyaç duyduğu anayasa.
Napoli.
Dolu bir tren yolculuğunda Napoli, yazar son arabada boş bir koltuğa sahip oluyor. “Etrafımdaki yolculuk saf gürültü, az ironi, bol nem ve her istasyonda biraz daha fazla insandan oluşuyor. İşi tamamlamak için şimdi telefon yanımda oturan tombul, şişman adamın çalıyor. Kimse onu tanımıyor ama cevap vermeden önce kimse endişelenmesin diye hepimize duyuruyor: Hey anne”.
Bir gezgin olarak Gargarella saklanmıyor: trene ve otobüse biniyor, sırtında bavuluyla sokaklarda yürüyor, scontino bir pansiyonda ve varış ritüellerini itiraf ediyor Madrid ve Osloen sevdiği kahveyi gelişigüzel paylaştığı yer Bill Clinton: Pascal fırını.
İtalyan notaları Roberto Gargarella Editoryal: Seix Barral
Kitap ilerledikçe okuyucu sanki bir koleksiyoncu gibi onun biyografisine ve zevklerine dair detayları bir araya getiriyor. İtalyan dondurmacının oğlu olduğunu ve dondurmayı tercih ettiğini öğrenir. dondurma sütle yapılan dondurmaya, kremayla hazırlanan dondurmaya. İnsan yürümenin kolay olmadığını ve müziği sevdiğini biliyor. Hermeto Pascoal ve bir zamanlar Bergenradyoda “cennetten gelen müzik”i duydu ve onu çalan kişinin adını yazmayı başardı: Roberto Murolo.
Her ne kadar dinlense de, Gargarella hala bir hukuk doktorudur ve odak noktası buradan başlar: Yazma, okumaları, çalışmaları, dersleri ve sınırları aşan bir akademisyenin keskinliği ile donatılmıştır. Ancak dikkatli olun: Geçiş sırasında dünyanın tarihçisi gizli görünüyor.
Roberto Gargarella insan hakları, demokrasi, siyaset felsefesi, anayasa hukuku, eşitlik ve kalkınma konularında uzmandır. Fotoğraf: Köstence Niscovolos
Bu kitap, hukukçu, sosyolog, doktor, profesör ve araştırmacının geri kalanıdır. Conicet Roberto Gargarella bu sefer akademininkinden farklı kelimelere zaman ayırıyor. Daha az resmi, daha ritmik ve aynı zamanda ayrıntılı, gözlemlerle ve gezi anılarıyla dolu Roma, Lima, Atina, Barselona, Karakas Ve Oslopek çok şehir arasında.
Seyahat durumu sırasında tarihçi, yeni mekanın işaretlerine dikkat ederek dolaşır: Aktiftir ve çevresinde olup bitenlere karşı duyarlıdır. Gargarella bir seyahat tarihçisi olmasa da, tüm duyularıyla orada olan birinin rahatlığına güvenmek için alet çantasını elinin altında bulunduruyor.
için başlangıç noktası dolambaçlı yol Sosyologun hikayesi, neredeyse yirmi yıl önce, bloglar çağında yazmaya başladığı bir blogdu ve belki de bu nedenle, bazı notlar yıllar öncesine (2008, 2009, 2011) dayandığı için, insan, eskisinden daha az hiper bağlantılı bir dünya okuyor. Bugün. Bu da hayal gücünü harekete geçirir ve analog olarak doğanların ön hafızalarını tazeler. Naber ve pandemi öncesi. Başka bir dünya.
2023 yılına kadar devam eden bu notların birçoğu, iş gezilerinde çizilen anlardan ya da ders sırasında yaşanan durumlardan kaynaklanıyor. Chicagobir kitabın sunumu, Paris'te bir konferans veya yerel liderler için bir seminer Pampa'yı aç ve hatta ilerici Latin Amerikalı hukukçuların açılışını yaptığı bir toplantıda bile Hugo Chavez bu arada, yazarı azarlıyor.
Gargarella'nın bir hukukçu, belki de bir meslektaşı olan okuyucusu bu kitabı okurken şunu düşünebilir: Biz konferans odasında onu beklerken doktorun ne yaptığına bakın.
Belki peçetelere yazılan notlardan doğmuş kısa metinler ve kültür ve siyaset üzerine düşünmeye zaman ayıran daha uzun notlar vardır. Bu, yazarın seyahat ederken kendisine iki Mallorquinas'ı servis eden garson hakkında konuşabileceği büyük bir kitaptır. Barselona ve İsrail'in ihtiyaç duyduğu anayasa.
![Napoli.](https://www.clarin.com/img/2017/02/26/r1bAz_gcg_720x0.jpg)
Dolu bir tren yolculuğunda Napoli, yazar son arabada boş bir koltuğa sahip oluyor. “Etrafımdaki yolculuk saf gürültü, az ironi, bol nem ve her istasyonda biraz daha fazla insandan oluşuyor. İşi tamamlamak için şimdi telefon yanımda oturan tombul, şişman adamın çalıyor. Kimse onu tanımıyor ama cevap vermeden önce kimse endişelenmesin diye hepimize duyuruyor: Hey anne”.
Bir gezgin olarak Gargarella saklanmıyor: trene ve otobüse biniyor, sırtında bavuluyla sokaklarda yürüyor, scontino bir pansiyonda ve varış ritüellerini itiraf ediyor Madrid ve Osloen sevdiği kahveyi gelişigüzel paylaştığı yer Bill Clinton: Pascal fırını.
![İtalyan notaları Roberto Gargarella Editoryal: Seix Barral](https://www.clarin.com/img/2024/07/24/v-jR_CO9u_720x0__1.jpg)
Kitap ilerledikçe okuyucu sanki bir koleksiyoncu gibi onun biyografisine ve zevklerine dair detayları bir araya getiriyor. İtalyan dondurmacının oğlu olduğunu ve dondurmayı tercih ettiğini öğrenir. dondurma sütle yapılan dondurmaya, kremayla hazırlanan dondurmaya. İnsan yürümenin kolay olmadığını ve müziği sevdiğini biliyor. Hermeto Pascoal ve bir zamanlar Bergenradyoda “cennetten gelen müzik”i duydu ve onu çalan kişinin adını yazmayı başardı: Roberto Murolo.
Her ne kadar dinlense de, Gargarella hala bir hukuk doktorudur ve odak noktası buradan başlar: Yazma, okumaları, çalışmaları, dersleri ve sınırları aşan bir akademisyenin keskinliği ile donatılmıştır. Ancak dikkatli olun: Geçiş sırasında dünyanın tarihçisi gizli görünüyor.